شرابههای سفر ۱۰: بعد از مناظره

یادم هست وقتی در مناظرههای انتخابات ایران بحث رو کردن گندکاریهای قبلی شد، خیلیها از این کار منزجر شدند و معتقد بودند این کار تنها به دوقطبی کردن کشور و آشوبزایی کمک میکند و بس. حالا این منم که برای اولین بار دارم مناظرههای انتخاباتی امریکا را به صورت زنده میبینم. جایی که هر کسی میخواهد ثابت کند که طرف مقابلش از او آلودهتر و جانیتر است. و اما فردای مناظره: ۱- جوان امریکایی همآزمایشگاهی من، اهل مریلند. از او در مورد مناظره میپرسم. میگوید مهم این است که چه فکری بیاید بالا. این جمهوریخواهها تمام دغدغهشان ارزشهای فرضاً مسیحی و

برچسب: نویسنده: پرهام قنبری تاريخ: جمعه 30 مهر 1395 ساعت: 22:43

شرابههای سفر ۱۱: خرید خانه و بانک

میخواهد خانهاش را بفروشد. میپرسم هنوز زیر قرض بانک است؟ میگوید بله. کنجکاو میشوم در مورد نرخ سود بانکها. میگوید خیلی ساده است. قرار بوده ۲۰ سال و هر ماهی ۲۵۰۰ دلار بدهیم برای خانهای که ۲۵۰ هزار دلار میارزد. حالا ۱۶ سال گذشته. یعنی آخرش میشود ششصد هزار دلار برای خانهٔ ۲۵۰ هزار دلاری. برای کشوری که نرخ تورمش بین یک تا سه درصد بیشتر نیست.

برچسب: نویسنده: پرهام قنبری تاريخ: جمعه 30 مهر 1395 ساعت: 22:43

سیاهمشق ۴۵

من هم شاعر پریروزم که ز چشمان تو واژهای آموخت و دلش گر گرفت، آتش شد واژه واژه دلش به حالش سوخت تو همانی منم همان حتماً حرف تازهای میانمان جاری است عشق مثل زندگی هر روز واژهای تازه در کلامم ریخت چشمهای تو طعم دریا را با تپشهای قلب من آمیخت نیویورک -- ۱۰ سپتامبر ۲۰۱۶

برچسب: نویسنده: پرهام قنبری تاريخ: چهارشنبه 28 مهر 1395 ساعت: 11:18

شرابههای سفر ۹: تعطیلی مذهبی امریکا

شنیدهام بحثی باز شده در مورد مسابقهٔ فوتبال و شب تاسوعا. من کارشناس مسائل دینی نیستم و اجازهٔ نظر دادن حداقل در ملأ عام به خودم نمیدهم. اما به ذکر خاطرهای بسنده میکنم از فرهنگ امریکایی. در دو سال اول دکترا، محل کارمان در ساختمانی بزرگ و سیزده طبقه بود کنار رودخانهٔ هادسن و نزدیک خیابان برادوی و پشت سر دانشگاه کلمبیا (سمت غرب نیویورک). ساختمانی بزرگ که فقط گوشهای از آن در طبقهٔ هفتم محل کار ما بود و بقیهاش کلی اداره و سازمان. به همین خاطر ما هر روز باید کارت نشان میدادیم و وارد میشدیم. روزهای تعطیل رسمی مثل شنبه و یکشنبه باید علاوه بر کارت

برچسب: نویسنده: پرهام قنبری تاريخ: پنجشنبه 15 مهر 1395 ساعت: 7:31

سیاهمشق ۴۴

با کاروان آهسته آهسته نجوای شبهایی لبالب از غمی لبریز... باور ندارم تلخی آوازهایم را -چو کاروان رود، فغانم از زمین بر آسمان رود... چه غمی دارم- باور ندارم غربتم را... لبریزم از یادی که در اعماق جانم ماند از کاروانِ مانده بر جا و منی که رفتهام از دست... پندار من این است... نیویورک - فوریه ۲۰۱۳

برچسب: نویسنده: پرهام قنبری تاريخ: دوشنبه 5 مهر 1395 ساعت: 23:26

سیاهمشق ۳۷

تمام شهرها و رودها تمام واژهها، سرودها تمام کوچههای خسته از عبورها تو را همیشه یاد میکنند تمام برگهای زرد بینصیب که روی دست لخت کوچه باد کردهاند به یاد تو بهار را به آرزو نشستهاند چرا چرا دلم گرفته است اگر قرار بوده برگ بیقرار بدون تو ز شاخهٔ خزان بیفتد و به خواب خیس خاکها رود اگر شکوه رو به نور شاخهها سقوط را... بهانهٔ خزان شود بگو که باورم شود که میرود خزان که باز هم شکوفهای نصیب دست سبز آسمان شود دنور، کلرادو - ژوئن ۲۰۱۵ بازنویسی نیویورک - سپتامبر ۲۰۱۶